Ik zou een vrouw die bij mij komt met een vraag over haar leven achter mijn bureau kunnen zetten.
Twee stoelen tegenover elkaar.
Twee kopjes koffie.
Mijn laptop aan.
Ik zou haar kunnen vragen wat er speelt.
En dat dan in een Word documentje verwerken waar ze bij zit.
Maar ik doe het anders.
Het bos in
Omdat ik weet dat belangrijke levensvragen gevoeld willen worden.
Omdat ze spiegels van de natuur nodig hebben.
De voelbaarheid en zichtbaarheid van jouw onderstroom willen zich laten zien.
En jouw lichaam heeft dit nodig! Want dat doet buiten wel mee.
En achter een bureau niet zo zeer.
Kruispunt
Ik weet hoe het is om op een kruispunt te staan.
Om te kiezen voor wat ik voel.
Om te kiezen voor mezelf.
Om te stoppen met aanpassen aan anderen.
Om te kiezen voor wat ik wil.
En voor wie ik wil zijn.
Hoe ik wil dat het verhaal gaat worden.
Jezelf kwijtraken
Je oude manier van leven kan aan het verschuiven zijn.
De vrouw die je jarenlang bent geweest, heeft je ergens gebracht.
En nu dient zich een volgende fase aan.
Van aanpassen naar afstemmen.
Veel vrouwen zijn goed in afstemmen op anderen.
Ze voelen wat er nodig is.
Ze houden rekening met de sfeer.
Ze dragen verantwoordelijkheid.
Ze bewaren de harmonie.
Daar zit veel moois in.
Tot jij alsmaar degene bent die beweegt.
Echte verbinding
Wanneer je jouw behoefte uitstelt, je verlangen parkeert en vooral bezig bent met wat goed is voor anderen, wordt het steeds lastiger om je eigen richting te voelen.
Aanpassen lijkt op verbinding, maar als je jezelf voortdurend wegcijfert, is het geen harmonie meer maar zelfverlating.
Ruimte voor jouw gevoel
Wanneer we tegenover elkaar zitten, praten we gemakkelijk over je leven.
Over je werk.
Je relatie.
Je kinderen.
De keuzes die voor je liggen.
Dat gesprek kan waardevol zijn.
Maar ik wil ook ruimte maken voor wat er onder je woorden leeft.
Voor wat je lichaam al weet.
Voor dat verlangen dat steeds terugkomt.
Voor dat gevoel dat een bepaalde richting bij je past.
Daarom lopen we
Ik loop naast je.
Soms praten we.
Soms zijn we stil.
Op een kruispunt blijven we staan.
Daar ga jij de verschillende paden bewandelen.
En voelen.
Zien.
Denken.
Er beweegt dan iets.
Letterlijk.
Maar vooral vanbinnen!
Het bos is onderdeel van mijn werk
Je kunt je levenspad bedenken.
Maar uiteindelijk ga je het bewandelen.
Een richting kiezen.
Een nieuwe weg inslaan.
Een oude weg achter je laten.
Soms stilstaan om opnieuw te voelen waar je naartoe wilt.
Levenspadsessie in het bos
Dat is wat we tijdens een levenspadsessie doen.
We hoeven jouw leven niet in één gesprek op te lossen.
We onderzoeken:
- Waar sta je?
- Wat wil er in jou gehoord worden?
- Waar verlang je naar?
- Welke richting klopt voor jou?
Vaak is het antwoord al ergens aanwezig.
Alleen zijn er zoveel andere stemmen omheen.
Wat verstandig is.
Wat anderen ervan vinden.
Wat er van je verwacht wordt.
Wat iedereen nodig heeft.
En daaronder zit jouw eigen stem.
Zacht.
Maar vaak verrassend helder zodra er ruimte ontstaat.
Thuiskomen in jezelf
Dat is voor mij waar het wezenlijk over gaat.
Niet alleen weten wat je denkt, maar voelen wat er in jou leeft.
- Wat voel ik?
- Waar verlang ik naar?
- Wat past bij mij?
Want thuiskomen bij jezelf is één ding.
Jezelf vervolgens serieus nemen is iets anders.
Daar begint verandering.
Daar wordt jouw levenspad weer zichtbaar.
Neem hier jouw eerste stap
Omdat ik ruimte wil maken waarin jij je eigen antwoord kunt horen.
Tijdens ‘De eerste stap’, een gratis kennismaking, onderzoeken we waar je nu staat.
Wat er in jou speelt en waar je verlangen naartoe wijst.
Voelt het passend, dan kunnen we daarna samen het bos in voor een levenspadsessie.
Interesse?
Meld je hier aan voor een gratis kennismaking.